De verplichte collectieve aansprakelijkheids-excedentverzekeringen zijn al jaren onderwerp van discussie.

Zoals ongetwijfeld bekend heeft notaris Tjeerd Koelmans (als initiatiefnemer namens meerdere notarissen) de knuppel in het hoenderhok gegooid en bezwaar gemaakt tegen de premie die hij moet betalen voor de verplichte dekkingen die door de KNB zijn afgesloten.
De bezwaarcommissie van de KNB verklaarde het bezwaar weliswaar ongegrond, maar heeft wel toegezegd de KNB op te roepen de verplichte excedenteverzekeringen te “heroverwegen”.
Notaris Koelmans is tegen deze uitspraak in hoger beroep gegaan.

Een van de argumenten tegen de collectieve dekkingen is dat bij de kleinere en middelgrote kantoren claims van meer dan € 1.000.000,-- niet voorkomen, maar men wel een aanzienlijke premie moet betalen voor de collectieve excedent-dekkingen.
Veel notarissen vinden dan ook dat de collectieve dekkingen alleen maar in het voordeel zijn van de grotere kantoren.

Uiteraard zit hierin wel een kern van waarheid.
Ik wil hier echter toch een kanttekening bij plaatsen. Stel dat de collectieve dekkingen zouden vervallen en iedere notaris alleen verplicht is een minimale dekking te hebben van € 1.000.000,--. Ik kan mij voorstellen dat er dan toch veel notarissen zijn die dit (gevoelsmatig) te laag vinden en individueel een hogere dekking zouden willen afsluiten. Afhankelijk uiteraard van de hoogte van deze hogere dekking is het maar de vraag of de premie
die hiervoor door verzekeraars zal worden gevraagd veel lager zal zijn dan de huidige omslagpremie.

Een tweede punt is dat als een notaris € 1.000.000,-- verzekerd heeft en hij een zaak te behandelen krijgt die dit belang aanzienlijk overschrijdt hij wellicht alleen voor die zaak een hogere dekking zal willen hebben. De kans is zeer groot dat verzekeraars hier niet toe bereid zijn op grond van het feit dat er dan sprake is van anti-selectie.

De vraag is dan ook of het toch niet beter is het solidariteitsbeginsel te handhaven.

Ik ben benieuwd naar uw mening.